Tak więc sprzeczności anglo-franuskie przerzucały się również do Afryki Środkowej. Bismarck nie omieszkał wykorzystać pomyślnej okazji, aby jeszcze bardziej rozpalić tę rywalizację. W dodatku także Niemcy popadły w ostry konflikt na arenie kolonialnej z Anglią. Bismarck przyłączył się do protestu Ferry'ego.
Pod naciskiem Francji i Niemiec Anglia i Portugalia zmuszone były zrezygnować ze swego układu w sprawie ujścia rzeki Kongo. Zgodziły się one przekazać sprawę Konga do rozpatrzenia przez konferencję międzynarodową. Z inicjatywą zwołania jej wystąpiły oficjalnie Niemcy, i konferencja została otwarta w listopadzie 1884 r. w Berlinie. Francja i Stany Zjednoczone solidarnie poparły pretensje króla Leopolda i odrzuciły roszczenia Portugalii i Anglii. Wolały one oddać Kongo wraz z ujściem rzeki słabej Belgii, niezbyt zagrażającej ich interesom, aniżeli pozwolić Anglii panować tam za plecami Portugalii. W lutym 1885 r. konferencja berlińska zakończyła się podpisaniem Aktu generalnego. Dorzecze Konga i niektóre obszary sąsiednie zostały uznane za sferę swobodnego handlu.
"
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972