I właśnie z tego względu starał się działać mniej; oficjalnymi drogami. Zbliżenie z Włochami mogło zabezpieczyć Austrii tyły na wypadek wojny z Rosją. Dlatego Wiedeń po pewnej zwłoce zgodził się na sojusz z Włochami pomimo lekceważenia tego kraju przez dwór austriacki. Bismarckowi zaś potrzebne były Włochy do izolacji Francji.
Wszystko to doprowadziło w końcu 1881 r. do podjęcia oficjalnych rokowań. 20 maja 1882 r. podpisany został układ sojuszniczy między Niemcami, Austro-Węgrami i Włochami, znany pod nazwą trójprzymierza. Zawarty na okres pięciu lat, a następnie kilkakrotnie przedłużany, przetrwał on do 1915 r, W myśl tego układu dwaj jego uczestnicy Niemcy i Austro-Węgry przyrzekli Włochom poparcie wojskowe w wypadku ,,nie spro-wokowanego" ataku Francji.
Takież zobowiązanie przyjmowały Włochy na wypadek zaatakowania Niemiec przez Francję. Co się tyczy Austrii, to podobnie jak w układzie austriacko-niemieckim z 1879 r., "wolna ona była od obowiązku przyjścia z pomocą Niemcom przeciw Francji.
"
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972