Podczas konferencji toczyły się pertraktacje między Towarzystwem i Portugalią w sprawie rozgraniczenia posiadłości. Portugalia wypertraktowała sobie jednak odcinek południowego wybrzeża rzeki Kongo u jej ujścia. Północne wybrzeże dostało się Towarzystwu.
Wkrótce posiadłości Towarzystwa zostały przekształcone w tzw. Wolne Państwo Kongo, związane z Belgią unią personalną w osobie wspólnego króla, l lutego 1885 r. Leopold oficjalnie powiadomił o tym wszystkich sygnatariuszy Aktu generalnego berlińskiej (inaczej kongolańskiej) konferencji, a wkrótce nowe „państwo" zostało przez nich uznane. W rzeczywistości było ono kolonią króla belgijskiego, poddaną bezlitosnej i łupieżczej eksploatacji kilku towarzystw, których udziałowcem był koronowany przedsiębiorca wraz z menażerami kapitału belgijskiego, związanego ściśle z kapitałem francuskim i angielskim.
"
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972